فهمیدم که من درون تو
ناچیز و بی مقدار
بوده م به آزگاری که نمی دانم
از تو دلخور نیستم
دیگر
اما
این بیهودگی را
تاب آوردن دشوار است
نازنین بی انتها
رفیق تنها و تنهایی
آنچه هست
زیبا نیست
و تو به این وسعت رنج
نمی ارزی
و من
ناچیزتر و بی ارزش تر از آن بودم که باشم
کاش
یکبار به خودآیی
به عمق رنج ها بنگری
شاید چراغ را خاموش کنی
تا همگی بخوابیم
راستش را بخواهی
فهمیدم که جز خواستن
یا شاید با کلماتی دیگر
یک تصمیم بیشتر نیستم
باقی همه اوست
به هر کس هر چه لازم است داده شده
یا شاید بتوان گفت
به هر کس هر چه لازم است داده نشده است
در نهایت
فرقی نمی کند
همه دنیا را داشته باشی
یا هیچ چیز
باید بتوانی
با دلی آرام
و قلبی مطمئن
با هر آنچه هست پیش بروی
مرز بودن و نبودن
شرف است
و مرز خواستن و نخواستن
رضایت اوست
حالا بگو مهربان جوانمرد من
مرز رضایت تو کجاست!؟
واقعا اینو میخوای؟!
واقعا این شرایط رو میخوای؟!
واقعا میخوای اون شرایط رو از دست بدی؟!
قرارمان پای صفا
تو بار دیگر نور باش
اما اینبار غروب
ملغمه از خون و حزن
در آنجا که محمد
جان جانان است
و هر چه هست فدای اوست
و همه معانی پاره پاره است
قول میدهم
عاشقت شوم
مهدی عزیزم
تو را بیگانه شهید نکرد
مردمانی از جنس مردمان امروز
تو را
دیروز
پرپر کردند
فرمانده‌ی لشگر تقوا
در سپاه ایمان
دوستت دارم
آرزویی ندارم
جز اینکه همسایه‌ی تو و حسن باشم
همسایه‌ی نسیم و نور
با برنامه‌ریزی حرکت کن
نگرانی‌ها
برنامه ریزی همه اینها با هم می‌شود ارتباط مداوم با خالقت، بنابراین همه را باهم در نظر بگیر.
بایدها
نبایدها
وقت سکوت است
نه
وقت خواندن روضه نیست
اشتباه نکن
دست از روی قبضه شمشیر بردار
صلح‌نامه را نوشته اند
معاویه در راه کوفه است
صعصان روی هوشش حساب باز کرده
حجر مشت مشت خاک و سنگ جمع می‌کند
و تمار
تصمیم گرفته نخلش را با اشک سیراب کند
تاریخ تکرار معصیت باری است
حسن از اتحاد و امید می‌گوید
و حسین می‌داند
وقت بستن چمدان‌هاست
