پایان

روز دوم

روز سوم

روز چهارم

روز پنجم

ابرهیمم من

در منجنیق

باقلبی از سرما استاده

و چشمی به ناکجا خیره مانده

و مغزی 

آتش را تمنا کننده

روز ششم

روز هشتم

ای شریف ترین نام ها            

روز نهم

روز یازدهم

          یکبار دیگر

          رساتر

          و محکم‌تر

          فریاد می‌کنم

          انتخاب من تویی

روز دوازدهم

         تجدید عهد میکنم با تو

          که دلم چنان مشغول تو شود

          که از غیر تو فارغ شود

روز سیزدهم

روز چهاردهم

روز شانزدهم

روز هفدهم

          مثل همیشه
          در دنیای پوچ 

                              هیچ

          در دنیای هیچ

          پر غلغله

                   پر جنبش

                       مملو از اندیشه

روز هجدهم

          احساس در ورود به ناخوداگاه است

          و ناخوداگاه

                    شکل دهنده واقعیت

روز بیستم

         همدم

         تجارت

         سلامتی، هوش و حکمت

         فرزند

         هدیه

روز بیست و سوم

         غم بی پناهی

                  خاطره گناه 

                          اندوه خواستن

          از خواستن بیزارم

                         چنان که از نظام احسن

          کوتاه بیا

                     کمی

          خوابم می آید

روز بیست و پنجم

         مهربان من

                    میعاد ما

           غروبی که

                   دل نشین غم انگیز است

روز بیست و ششم

روز بیست و هفتم

روز بیست و هشتم

روز بیست و نهم

روز سی و دوم

          راستش را بخواهی

           دیر شد

                  و محال شدم

روز سی و سوم

         تسلیمم

         این روزگار تلخ

                     بالاخره شیرین می شود

         با تو؟!

روز سی و چهارم

روز سی و هفتم

روز سی و هشتم

روز سی و نهم 

        

             این هدیه را

             قاطعانه

             بی هیچ تردیدی

             پس می دهم

روز چهلم

راجعون

 

ورای همه چیز، ورای غصه ها، ورای قصه ها، ورای تابستان های کوتاه، ورای چله‌های بلند، نه چشمانم به معجزه ای باز شد و نه نوای دلفریبی شنیدم.

نمی دانم به عمق رفتم یا صعود کردم. نمی دانم به کدامین سو حرکت کردم. تنها چیزی که میدانم این است که آنقدر رفتم و رفتم و رفتم تا همه رفتند. آنقدر رفتم و رفتم و رفتم تا همه را ترک کردم.

صدایت کردم. گوش نبودی که بشنوی. پس فریادت کردم شاید رحم شوی. باز هم پیشتر رفتم. رفتم و رفتم و رفتم. آنقدر پیش رفتم تا بالاخره خودم جاماندم. در جستجوی تو بودم که به عقب برگشتم دیدم جنازه‌ام فرسنگ‌ها دورتر افتاده است.

انالله و انا الیه راجعون

اگر می‌شد

 اگر میشد

جهان را نیست میکردم

یا حداقل

جهان را ثابت میکردم

افسوس که نمی شود

میخواستم بگویم اگر دستم باز بود

اما درستش این است که بگویم

اگر میشد

تجارت پرمنفعت و مستقلی راه می انداختم

کس و کار و دوست و آشنا را جمع می کردم

خانه ای بزرگ و مستقل می گرفتم

عزیزانم را دور خودم نگاه می داشتم

یاد میگرفتم کشف میکردم تجربه میکردم

خطر میکردم پرهیز میکردم

و خودم را وقف وجود بسیط می کردم

مجرد متکثر

 پایان زیباست

          اگر پایانی بود

ای وجود مجرد در قالبی متکثر!

مرگی در کار نیست. تو بوده ای پیش از این

و خواهی بود پس از این

تعادل در همه چیز بر قرار است

صبور باش

ظلمی در کار نیست

از آن لحظه که رشد کرده ای

همه چیز در استعداد و میل خودت نهفته بوده است

جز لطف و مهربانی چیزی در این سفره نیست

راه برای خواستن و توانستن به قدر وسع ت باز است

و مهربانی بیشتر نیستی است یا محالی دیگر در سکونی ابدی

که جز

ایکاش

ایکاش

ایکاش

چیزی در پی ندارد

در کدام کرانه در جستجوی بستن جشمانت و آرامشی؟

آرامش را جز در کرانه رهاشدگی نخواهی یافت

وجود وجود دارد

و به هر زبانی در سخن است

اگر محال نیستی و نفرین هستی را از یاد نبری

خواهی دانست که عقل و مهربانی و عدالت قیوم اند

و بازگشت به صفر بی معنی است

و میل به ماندن و داشتن عذابی ابدی است

و حل شدگی رستگاری است

و تو چه می دانی که حل شدگی چیست

تو کیستی؟!

آنچه درون توست

                     تو نیستی

نشان به نشان انگشتری ات

زنهار!

چه درون تو خزیده است؟

خواب

فهمیدم که من درون تو 

ناچیز و بی مقدار 

بوده م به آزگاری که نمی دانم

از تو دلخور نیستم

دیگر

اما

این بیهودگی را

تاب آوردن دشوار است

نازنین بی انتها

رفیق تنها و تنهایی

آنچه هست

زیبا نیست

و تو به این وسعت رنج

نمی ارزی

و من

ناچیزتر و بی ارزش تر از آن بودم که باشم

کاش

یکبار به خودآیی

به عمق رنج ها بنگری

شاید چراغ را خاموش کنی

تا همگی بخوابیم

مرز تو کجاست؟

راستش را بخواهی

فهمیدم که جز خواستن 

یا شاید با کلماتی دیگر

 یک تصمیم بیشتر نیستم

باقی همه اوست

به هر کس هر چه لازم است داده شده

یا شاید بتوان گفت

به هر کس هر چه لازم است داده نشده است

در نهایت

فرقی نمی کند

همه دنیا را داشته باشی

یا هیچ چیز

باید بتوانی

با دلی آرام

و قلبی مطمئن

با هر آنچه هست پیش بروی

مرز بودن و نبودن

شرف است

و مرز خواستن و نخواستن

رضایت اوست

حالا بگو مهربان جوانمرد من

مرز رضایت تو کجاست!؟

واقعا؟

واقعا میخوای هیچوقت نفهمی؟!!!!!!

میخوای؟ میخوای؟ میخوای؟!

واقعا اینو میخوای؟!

واقعا این شرایط رو میخوای؟!

واقعا میخوای اون شرایط رو از دست بدی؟! 

My Time has come

 

An Independent Family House

A safe and simple car

A prospective independent business

A sound creative reasonable child

Health and Intelligence

For God

 

made by God

work for God